تركيب شيميايى : در اسانس آن . اوژنول 6 درصد ، چاويكول 5 / 4 درصد و آلفالينالول يافت مىشود . خواص درمانى : 1 - آب دم‌كردهء آن را بنوشيد . ادرار را باز مىكند و براى رفع سختى در ترشح ادرار و حيض نافع است ، مستى حاصل از خمر را زايل مىسازد ، ورم مخاط بينى را بر طرف مىكند ، ميگرن را درمان مىكند ، زكام رطوبى را قطع مىكند ، براى معالجه درد سينه و سرفه تنگى و خفقان و درد قلب مفيد است ، انسداد گرفتگى دماغى را باز مىكند ، براى رفع ماليخوليا مؤثر است ، كينه و حسادت را بر طرف مىسازد ، قولنجى كه در اثر نفخ در روده‌ها باشد را بر طرف مىنمايد ، براى تسكين دل‌پيچه و رفع استسقا مؤثر است ، فرح‌آور است . 2 - يك قاشق مرباخورى كوبيدهء آن را در يك ليوان آب جوش بريزيد و بخوريد . بادبريا بادشكن مىباشد . 3 - آن را بجوشانيد و با آب آن بخور دهيد بعد آب جوشاندهء آن را بنوشيد . سردردى كه از غلبهء سودا و بلغم باشد را درمان مىكند و اگر مقدارى از آن را با حنا خمير كرده و بر سر ببنديد مؤثرتر خواهد بود . 4 - يك‌صد گرم آن را نرم بكوبيد و در نيم ليتر روغن زيتون بريزيد و در بن مارى دو ساعت بجوشانيد و بعد از سرد شدن در يك بطرى ريخته و در جاى خنك نگهداريد و هر روز بر مفاصل بماليد . درد مفاصل را درمان مىكند . 5 - آب جوشاندهء آن براى شستشوى زخم‌ها و ضد عفونى كردن زخم مفيد است . 6 - آن را بجوشانيد و آب آن را هم بنوشيد و هم در بينى بكشيد . بيمارى لقوه و صرع را بهبود